DIERGENEESKUNDIG LAPAROSCOPIECENTRUM NEDERLAND (D.L.N.)                                                                                                

Nadat Dierenkliniek ’t Westland in 1993 in samenwerking met de Faculteit Diergeneeskunde te Utrecht de techniek voor de laparoscopische sterilisatie van de hond heeft ontwikkeld, zijn zij deze routinematig in hun praktijk gaan toepassen. Naast de sterilisatie van de teef hebben zij ook technieken ontwikkeld om de reu met de binnenbal en de kat laparoscopisch te steriliseren. Inmiddels worden er in hun praktijk in Naaldwijk jaarlijks ruim 1000 patiënten vanuit binnen-en buitenland met deze diervriendelijke techniek geopereerd. Met een totaal aantal van ruim 8000 operatie’s bezit Dierenkliniek ’t Westland een ongeevenaarde ervaring; iets wat vooral voor de laparoscopische operatietechniek letterlijk van levensbelang is.

              
      Dierenkliniek 't Westland              Laparoscopische operatietechniek                    Drs. B. van Dijk                     Drs. M. Hoynck van Papendrecht

Om in de grote vraag naar mogelijkheden voor laparoscopische operaties te voorzien is besloten bij andere representatieve klinieken deze operaties te gaan toepassen. In die zin is Dierenkliniek 't Westland blij met de samenwerking met Dierenkliniek Stad & Land in Amsterdam. Deze kliniek ligt aan de westkant van Amsterdam en op korte afstand van Haarlem, Hoofddorp, Alkmaar en omgeving. De kliniek is gemakkelijk te bereiken en beschikt over een riant eigen parkeerterrein. Dierenkliniek Stad & Land is een moderne en goed geoutilleerde kliniek en beschikt over alle apparatuur en kennis om operaties zo nauwkeurig en veilig mogelijk uit te voeren. De assistentes die de dierenartsen zullen bijstaan zijn allen gediplomeerde dierenartsassistentes.

Laparo ( =buik ) scopie ( = kijken ) is een operatietechniek waarbij door zeer kleine toegangspoorten van slechts 5 mm in de buik geopereerd wordt. Het wordt daarom ook wel een kijkoperatie of Minimaal Invasieve Chrurgie genoemd.

Voordelen

Kortere operatietijd: gemiddeld duurt de ingreep slechts 10-15 minuten
- minimale narcose-belasting
- extreem snel herstel

Kleine wondjes: ipv van een wond van 7 - 10 cm door 3 lagen heeft de patiënt slechts 3 huidwondjes van elk 5 mm
- Minder wondpijn
- Minder kans op wondinfectie
- Geen kans op wondbreuk
- Geen kap nodig

Amper nazorg: de nazorg bestaat eigenlijk alleen uit het, door de eigenaar zelf, verwijderen van de 3 huidhechtingen na 7 dagen.

Beter zicht tijdens operatie: het zicht in de buik veel beter dan bij de ouderwetse operatie
- Geen kans op nabloeden
- Geen kans op restovaria

Nadelen

- Ervaring vereist: de laproscopie in handen van chirurgen met geringe ervaring is levensgevaarlijk ! Dierenkliniek 't Westland heeft met zo'n 7000 operatie's een ongeevenaarde ervaring wereldwijd.

- Relatief duurder: Aangezien de apparatuur benodigd voor de laparoscopie erg prijzig is en de operatie met 2 dierenartsen wordt uitgevoerd, is de operatie iets duurder dan de ouderwetse ingreep.


Voor meer gedetailleerde informatie omtrent deze ingrepen verwijzen wij u graag naar hun website: www.dierenkliniekwestland.nl

 CULTUURAGENDA                                                                                                                                                                                          

Natuurmuseum Brabant Tilburg
Datum: 21 maart 08 t/m 18 januari 2009
Titel: Aapjes kijken?

De tentoonstelling gaat over het bijzondere leven van dieren in dierentuinen. Informatie en educatie over dieren en dierentuinen zijn op een speelse en uitdagende manier gepresenteerd. De tentoonstelling laat ook zien hoe in de loop der jaren de visie op het houden van dieren is veranderd. Dierentuinen halen hun dieren nauwelijks meer uit het wild, sterker nog, door fokprogramma's proberen ze nu bedreigde dieren te redden. De tentoonstelling Aapjes Kijken? is zowel leuk voor volwassenen als voor kinderen. Voor die laatsten zijn er weer allerlei interactieve spelletjes in de tentoonstelling verwerkt. (www.natuurmuseumbrabant.nl)

Museum Het Valkhof Nijmegen
Datum: 26 januari 2008 t/m 29 juni 2008
Koen Vanmechelen – Het appel van de kip

Beeldend kunstenaar Koen Vanmechelen werkt aan een groots kweekproject: ‘The Cosmopolitan Chicken’. Sinds 2000 kruist Vanmechelen wereldwijd kippen van typisch nationale rassen met elkaar. Uiteindelijk moet hieruit een universele, kosmopolitische kip ontstaan. De kip van de nieuwe tiende generatie is in de tentoonstelling voor het eerst in levenden lijve in Nederland te zien. Verder worden tekeningen en collages, houten constructies van het bewegingssysteem van de kip, glasobjecten, recente computeranimaties en groot formaat portretfoto’s van de verschillende generaties getoond. (www.museumhetvalkhof.nl)

Huizen/Lelystad
Datum: 01 april 2008 t/m 30 juni 2008
Titel: Ark van Noach

Een bezoek aan de Ark van Noach is een unieke belevenis. In een daadwerkelijke ark komt het aloude verhaal van Noach tot leven. Levensgrote dieren, realistische scenes uit Bijbelse tijden en een pakkende expositie maken een bezoek aan de ark tot een onvergetelijk iets voor jong en oud. De ark is tot en met zaterdag 21 Juni geopend in Huizen aan de IJsselmeerstraat. Daarna vertrekt de ark naar Lelystad en zal op woensdag 25 Juni opengaan voor publiek aan de Bataviahaven! De ark zal ongeveer tot eind Augustus in Lelystad blijven. (www.arkvannoach.com)

Tip: Bekijkt u eens de website van Galerie De Groninger Kroon waar nu de expositie “Kattenkopjes en andere schatjes” is.

 CASTRATIE TEEF                                                                                                                                                                                                  

Wellicht bent u enigszins verbaasd over de term castratie, aangezien het om een vrouwelijk dier gaat. In de volksmond wordt het onvruchtbaar maken van teven/poezen een sterilisatie en van reuen/katers een castratie genoemd. Eigenlijk is het woord sterilisatie niet het juiste woord voor de ingreep die wordt verricht bij teven/poezen. Bij een sterilisatie wordt er feitelijk niets verwijderd, maar worden de eileiders doorgenomen, of geblokkeerd. In principe gaat het om een castratie: we verwijderen de eierstokken, vaak in combinatie met de baarmoeder. Het is één van de meest uitgevoerde operaties bij teven in Nederland. Hieronder antwoorden op de meest gestelde vragen over de castratie/”sterilisatie” van een teef.

Wat zijn de voordelen van een castratie (“sterilisatie”)?

Allereerst zal een teef niet meer loops worden en “ongelukjes” (lees: ongewenste dekkingen) worden ook voorkomen. Een ander voordeel van castratie van een teefje is de afname van de kans op melkkliertumoren op latere leeftijd. Dit effect is het meest groot wanneer de castratie voor de eerste loopsheid wordt uitgevoerd. Daarnaast is er vrijwel geen risico meer op een baarmoederontsteking en er is ook een veel kleinere kans op suikerziekte.

Hoe groot is de kans dat mijn teefje urine-incontinentie ontwikkelt na een castratie?

Een nadeel van het verwijderen van de eierstokken en evt. de baarmoeder is de vergrote kans op urine-incontinentie. Honden van grote rassen lopen een groter risico dit na een castratie te ontwikkelen. Het lijkt zo te zijn dat er een grotere kans op incontinente is, als castratie voor de eerste loopsheid wordt uitgevoerd. De incontinentie is met medicijnen te behandelen, maar deze dienen in het algemeen levenslang gegeven te worden. Van de volgende rassen is bekend dat zij een groter risico lopen urine-incontinentie te ontwikkelen:

- Boxer
- Dobermanpinscher
- Dwergpoedel
- Old English Sheepdog (Bobtail)
- Weimaraner
- Riesenschnauzer
- Rottweiler
- Bouvier
- Ierse Setter                                                             

Kan een castratie effect hebben op het karakter van mijn teefje?

Ja, dat kan zeker, maar dat geldt met name voor jonge teefjes. Indien deze al wat feller en agressiever van karakter zijn, kan dit na een castratie wat verergeren.

Kan een castratie effect hebben op de vachtstructuur van mijn teefje?

Ja, dit effect is met name beschreven bij langharige honden. De vacht kan wat krulliger, dikker en moeilijker te onderhouden worden. Rassen waarbij we deze veranderingen van de vacht regelmatig zien zijn:

- Cocker Spaniëls
- Afghaanse windhonden                                       
- Newfoundlanders

Kan een castratie effect hebben op het lichaamsgewicht van mijn teefje?

Jazeker, na een castratie kan uw teefje in korte tijd toenemen in lichaamsgewicht. Het meest belangrijke is dat u uw hond na de ingreep regelmatig weegt en desnoods wat minder voer en/of light voer gaat geven. Onze assistentes kunnen uw hond van een voedingsadvies op maat voorzien.

Wat is het alternatief om de loopsheid bij mijn teefje te onderdrukken?

Het alternatief om de loopsheid bij uw teefje te onderdrukken is het geven van antiloopsheidinjecties. Bij langdurig gebruik, hebben deze injecties nogal wat bijwerkingen, zoals bv. suikerziekte en het ontwikkelen van melkkliertumoren en baarmoederontsteking.

Op welke leeftijd kan ik het beste mijn teefje laten castreren?

Wij adviseren teven vanaf 6 maanden te laten castreren. Afhankelijk van het ras, voor of na de eerste loopsheid. Een castratie na een loopsheid, kan het beste 2-3 maanden na die loopsheid worden verricht. De kans op schijnzwangerschap is dan het minst groot. Uiteraard bestaat er, zoals bij iedere ingreep waarvoor een dier onder narcose gaat, een narcoserisico.

Indien u naar aanleiding van dit stuk nog vragen heeft over de castratie van uw teefje, neemt u dan gerust contact op met één van onze assistenten/dierenartsen. Deze zal u voorzien van een advies op maat voor uw teefje.

 VIS-A-VIS MET UW VIS                                                                                                                                                                                       

Naast honden, katten, konijnen en knaagdieren, die we regelmatig in de kliniek krijgen, is er nog een grote groep huisdieren die wij dierenartsen eigenlijk nooit op het spreekuur tegenkomen: vissen! Ook al zien wij ze niet vaak, een vis is evengoed een volwaardig huisdier. Hoog tijd dus voor een stukje over het houden van deze vrolijk gekleurde en o zo makkelijke (want blaft, krabt en bijt niet) ‘huisvissen’.

De huisvissen zijn grofweg in 2 groepen te verdelen. De koudwatervissen, en de tropische warmwatervissen. Die laatste groep kun je weer onderverdelen in de zoetwatervissen en de zee-aquariumvissen.

Bij het houden van een tropisch aquarium of een zee-aquarium komt heel wat kijken. Behalve een bak water met vissen moet je ook denken aan filters, pompen, speciale verlichting en verwarming, een goede bodem, de juiste zuurgraad, en beplanting die bij de vissoorten past. Het gaat een beetje ver om daar in deze nieuwsbrief op in te gaan. Voordat u aan zo’n aquarium begint, is het verstandig er eerst een goed boek over te lezen (en even te sparen ;-). De bieb kan u vast verder helpen. Of google de plaatselijke aquariumhobbyvereniging eens, daar kunnen ze ook veel nuttige tips geven!

              

In deze nieuwsbrief beperken we ons tot de verzorging van de populairste koudwatervissen, nl. de goudvissen. Eens kijken wat u eigenlijk al weet over vissen…

Wist u dat

  • Er qua aantal in Nederland waarschijnlijk meer vissen als huisdier gehouden worden, dan honden en katten?
  • Een goudvis zeker 10 jaar oud kan worden?
  • Maar dat er in het oude China melding wordt gemaakt van goudvissen die zelfs de 60 gehaald hebben?
  • Goudvissen zwart geboren worden, en pas later langzaam oranje-goud kleuren?
  • Sommige vissoorten van geslacht kunnen veranderen?
  • In zo’n geval meestal een vrouwtje zich op latere leeftijd ontwikkelt tot mannetje, inclusief de andere kleuren en lichaamsvormen?
  • Dat waarschijnlijk te maken heeft met de hoeveelheden mannetjes en vrouwtjes in de buurt, maar dat de wetenschap er nog steeds niet helemaal achter is hoe het werkt en waarom?
  • Vissen koudbloedig zijn, d.w.z. dat ze niet zelf hun lichaamstemperatuur kunnen bepalen, maar dezelfde temperatuur hebben als het water om hen heen?
  • Vissen écht ‘het 6e zintuig’ hebben, nl. het zijlijnsysteem? Dat is een rij van hele kleine gaatjes met sensoren erin die langs weerszijden van de vis loopt. Bij de meeste vissen kun je ze overigens niet zien. Met dit zijlijnsysteem kan de vis heel subtiele veranderingen in de stroming van het water opmerken, bijvoorbeeld als er een andere vis nadert. En het helpt ook om zijn positie in het water te bepalen, zodat hij ‘rechtop’ blijft.

Wilt u het verdere verhaal lezen over vissen? Klik hier dan gaat u naar de vissenpagina op onze website. 

 VOOR U GELEZEN                                                                                                                                                                                                

Ook dieren ervaren pijn als emotioneel onaangenaam

Algemeen Dagblad 21 februari 2008

Onderzoek aan de Universiteit van Utrecht heeft aangetoond dat het brein van dieren niet alleen pijnprikkels registreert, maar dat dieren de pijn ook echt als emotioneel onaangenaam ervaren. Iets wat tot op heden nog steeds een punt van discussie is. Bij ratten en honden werden kleine elektrische pulsjes gebruikt als pijnprikkel (voelen aan als een speldenprik) en werd de hersenactiviteit gemeten die optreedt als reactie op een pijnprikkel. Bij mensen is al aangetoond dat de mate van hersenactiviteit aangeeft hoe pijnlijk de toegediende prikkel wordt ervaren. Ook bij dieren blijkt de hoeveelheid hersenactiviteit aan te geven hoe vervelend de toegediende pijnprikkels waren voor het dier.

Verlof voor ziek huisdier

Ondernemer MKB maart 2007

Als werknemer heb je recht op ontzettend veel verschillende vormen van 'zorgverlof', vaak meer dan je zelf weet! Maar in Groot-Brittannië weten ze er nog een aan toe te voegen: verlof als je huisdier ziek is! Britse media meldden gisteren dat steeds meer Britse werknemers met een ziek huisdier 'baasjesverlof' krijgen. Ook komt het steeds meer voor dat een bedrijf een betaalde vrije dag toestaat als de hond of kat naar de dierenarts moet. Daarnaast mogen personeelsleden thuis werken om voor hun dier te zorgen. Verlof is inmiddels ook gebruikelijk geworden als het geliefde huisdier overlijdt, meldden Britse media. Bedrijven introduceren deze regelingen om zich als een aantrekkelijke werkgever te profileren.

Louis Vuitton om in te bijten

De Volkskrant 08 maart 2008

Louis Vuitton, de Franse fabrikant van de gelijknamige exclusieve dameshandtassen, kan het nog steeds niet geloven. Hoe heeft die Amerikaanse rechter het nu in zijn hoofd kunnen halen het bedrijf Haute Digity Dog toe te staan hondenspeelgoed in Louis Vuitton-design op de markt te brengen? Digity Dog (Nevada) handelt in pluchen hondenspeeltjes die een piepje geven als de hond er in bijt. De vormgeving en merknaam ervan zijn afgeleid van wereldbekende merken. Vb. een parfumflesje met de naam Chewnel no. 5 of een pluchen Furrarri en nu dan ook een Chewy Vuitton tasje die piept als de hond erin bijt. Volgens de rechter is het zo duidelijk dat het om imitatie gaat en niet voor de mens bedoeld is dat er geen verlies van exclusiviteit of van verwatering van het merk Louis Vuitton zal zijn. Door alle publiciteit verkopen de speeltjes beter dan ooit.

Eenzame mens vindt vriend in dier

Dag 11 februari 2008

Onderzoekers aan de Universiteit van Chigago toonden aan dat het toekennen van menselijke eigenschappen aan dieren of dingen een logisch en gezond wapen is tegen eenzaamheid. Hoe eenzamer mensen zijn, hoe meer ze geneigd zijn dit te doen. Dit vermenselijken van dieren of dingen heeft bijna net zo’n krachtig effect als contact met echte mensen omdat het brein het onderscheid tussen mens, dier of ding niet maakt. Vanwege de gezondheidsrisico’s die gepaard gaan met eenzaamheid - het vergroot de kans op hart- en vaatziekten en zou zelfs het ontstekingsgen triggeren -, wordt in veel landen gebruik gemaakt van huisdieren om mensen met psychische klachten te helpen. In Nederland lopen we achter met het gebruik van dieren om het welzijn van patiënten te verbeteren. In de VS en Engeland is het gebruikelijk om een poes rond te laten lopen op een afdeling met demente bejaarden: ze worden er vrolijker en levendiger door. In 90 procent van de Canadese ziekenhuizen worden dieren toegestaan om mensen zich beter te laten voelen.

 GEW(R)ICHTSPROBLEMEN BIJ  HONDEN                                                                                                                                                      

Honden hebben het tegenwoordig goed in Nederland. Moesten hun voorouders als wolven hun eigen kostje bijeenjagen, tegenwoordig krijgen onze trouwe viervoeters maaltijden van een compleet voer aangeboden. De verzorging die wij onze honden geven in combinatie met de uitgebalanceerde voeding zorgen ervoor dat honden tegenwoordig steeds gezond ouder worden.

Uit onderzoek, maar ook uit ervaring in onze eigen praktijk, blijkt dat overgewicht bij honden steeds vaker voorkomt. Middels dit stukje willen wij daar nader op ingaan en iets meer vertellen over de gevaren van overgewicht.Bij mensen is bekende dat overgewicht aanleiding kan geven tot suikerziekte en hart- en vaatziekten. Bij honden treedt dat minder op, maar zijn de gewrichten het grootste probleem. Bij honden komen aangeboren gewrichtsafwijkingen voor zoals heupdysplasie van de heupen of elleboogproblemen. De problemen van aangeboren gewrichtsaandoeningen treden vaak al op jonge leeftijd op en kunnen verergeren als de hond te dik wordt.

Bij overgewicht treden de gewrichtsproblemen vaak op latere leeftijd op. De chronische gewrichtsproblemen vatten we samen onder de naam van osteo-arthrose(OA) en is te beschrijven als abnormale slijtage van het kraakbeen van de gewrichten. Een gewricht is niet meer dan een verbinding tussen twee botten. Omdat het erg pijnlijk is als twee botten langs elkaar schuren (wat gebeurt bij een botbreuk) hebben de botten op het raakvlak een beschermend zacht laagje met kraakbeen met daaromheen een laagje gewrichtsvloeistof als ‘smeerolie. Wat bij OA gebeurt is dat het kraakbeen versneld gaat slijten en de gewrichtsvloeistof dunner wordt en minder smerend vermogen heeft. Beweging van de aangetaste gewrichten gaat hierdoor zeer doen Kraakbeen dat ‘versleten’ is, wordt niet meer aangemaakt. Daarom is het belangrijk dat slijtage al op jonge leeftijd voorkomen moet worden. Bij overgewicht is bekend dat slijtage aan de gewrichten eerder optreedt en daarom is het belangrijk uw hond het hele leven op het ideale gewicht te houden. 

     

Röntgenfoto van normale heupen bij een
jong-volwassen hond.

Röntgenfoto van dysplasie heupen van een
jong-volwassen hond.
Röntgenfoto van een hond op middelbare
leeftijd met ernstige osteoartritis.

Dit ideale gewicht is moeilijk aan te geven. Het verschilt per ras, maar ook per geslacht. Op internet en bij rasverenigingen is hierover veel informatie te vinden. U kunt een goede indruk krijgen door te voelen aan de ribben van uw hond. Vet vormt zich namelijk eerst op de ribwand en pas veel later krijgt de hond een dikkere buik. Als u de hand op de ribben van de hond legt en zonder echte druk heen en weer beweegt, moet u de ribben goed kunnen voelen.

Bij overgewicht is het belangrijk de hond meer te laten bewegen in combinatie met minder voer, waarbij het effect van minder voer het belangrijkste is. Wanneer wij navraag doen vertellen eigenaren vaak wat hun hond als maaltijd krijgt en dat dat volgens de verpakking is. Wat ze dan vaak vergeten is dat de hond tussendoortjes krijgt in de vorm van brood, koekjes of beloningssnoepjes. Vleeswaren voor mensen zijn daarbij enorme dikmakers voor honden. Ook is het zo dat als je voer niet afweegt je de neiging hebt teveel te geven. Daarom is ons advies bij overgewicht het voer af te wegen en niet te ‘smokkelen’ en de tussendoortjes achterwege te laten. Wilt u uw hond belonen, bewaar dan wat van het voer en geef dat op momenten van beloning. Bedenk dat belonen vaak niet hoeft met etenswaren, maar dat uw hond meer plezier beleeft aan positieve aandacht.

Belangrijk is om het gewicht van uw hond te volgen. Doe dat altijd op dezelfde weegschaal die een grote nauwkeurigheid heeft. Op de praktijken hebben we speciale nauwkeurige weegschalen voor honden. U kunt overdag, zonder afspraak, altijd binnenlopen om uw hond te wegen. Bijkomend voordeel is dat uw hond op zo’n manier helemaal geen angst voor de dierenarts krijgt. Als het met afgepast voer en het weglaten van tussendoortjes niet lukt om de hond af te laten vallen is het tijd om de professional in te schakelen. Op de kliniek zijn assistentes aanwezig die geschoold zijn als diëtiste om u te begeleiden. Een nauwgezette controle met tips, adviezen en voer voor afvallen kan dan helpen om uw hond lang gezond te houden zonder gewrichtspijnen.

 KATTENRASSEN: DE SIAMEES                                                                                                                                                                         

Een afbeelding van dit zeer oude ras is reeds te vinden in een manuscript uit 1350 afkomstig uit Ayuthia, de toenmalige hoofdstad van Siam, het huidige Thailand. De Duitse bioloog Pallas maakte al in het begin van de negentiende eeuw een beschrijving van witte katten met donkere extremiteiten, die leefden in Centraal Azië. In Siam was het ras gereserveerd voor de koninklijke familie en werden ze zorgvuldig binnen het koninklijke paleis gehouden. Ondertussen werden echter twee Siamezen, van onbekende oorsprong, met succes in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoongesteld. In 1884, kreeg sir Owen Gould, Brits consul in Bangkok, het koppel Pho en Mia in zijn bezit. Hij nam ze mee naar huis en vertrouwde ze toe aan zijn zuster (mevrouw Veley). Uit Pho en Mia werden de eerste, in 1885 gekroonde, kampioenen geboren. In datzelfde jaar bracht August Pavie, een Franse diplomaat, vanuit Bangkok twee katten naar Frankrijk. Ze waren door de heer Paire, residerend Frans minister in Siam, aan de Plantentuin (Jardin des Plantes) cadeau gedaan. In Parijs schreef in 1893 de heer Oustalet, professor aan het Natuurhistorisch Museum, een artikel over de Katten van Siam die door de schoondochter van president Carnot teruggebracht waren. In 1889, publiceerde H. Weir Our Cats and all about them met hierin een hoofdstuk gewijd aan de Siamezen. De eerste standaard werd door de G.C.C.F. in 1892 opgesteld. De eerste rasclub werd in Engeland in 1901 opgericht. De 'koninklijke' Siamees begon aan een briljante loopbaan. In 1890 werden de eerste Siamezen in de Verenigde Staten geïntroduceerd. Sinds 1920 geniet de Siamees een zeer grote populariteit. De huidige morfologie van het dier staat wel ver af van het originele type dat massiever en ronder was. Scheel kijken, geknikte staarten en zelfs groene ogen waren toen toegestaan. Sindsdien heeft een gecontroleerde esthetische selectie de rastrekken verfijnd. De kop is driehoekig geworden, de staart knikloos en dus langer en het scheel kijken werd gedeeltelijk geëlimineerd.

     

Algemene kenmerken
Middelgrote, lange en slanke kat, oosters type, tenger, gracieus, lenig en gespierd. Gewicht: 2,5 tot 5,5 kg.

Land van herkomst
Thailand

Oorspronkelijke naam
onbekend

Andere naam
Royal Cat of Siam

Opmerkingen
Toegestane kruisingen met andere rassen: Balinees, Oosters Korthaar, Oosters Langhaar (Mandarin), en de Burmees om de Tonkinees te verkrijgen. Vandaag de dag kennen we verschillende types Siamezen: - Het Amerikaanse type: kop in de vorm van een gelijkbenige driehoek, smalle schedel, de ogen zijn nog slechts spleetvormig, enorme oren, spectaculaire hals, lang en slank buisvormig lichaam, eindeloos lange poten. Dit is het hypertype, supertype of extreme type.- Het Engelse type: tussen het oude en het Amerikaanse type in: kop in de vorm van een gelijkzijdige driehoek, grote oren, lang maar niet extreem lichaam. Het grote publiek, vooral in Frankrijk, verkiest dit type. Trouwe Siamees fokkers hebben Siamezen gefokt die niet aan de actuele rasstandaard beantwoorden en die dus nieuwe namen hebben: - Apple Head of Apple Face (appelhoofd), het oude type met een rondere kop teruggefokt door Amerikaanse fokkers die zich verenigd hebben in de in 1987 gestichte Traditional Cat's Association (T.C.A.).- Het oude of Thai type: teruggefokt in Duitsland door Siamezen met Brits Kortharen en eenkleurige Europese katten te kruisen.

Fouten
Te bleke ogen. Duidelijke afwijking van de staart. Onvolmaakte vacht. Diskwalificatie: ogen van een andere kleur dan blauw. Witte vlekken in de points behalve bij de particolours. Duidelijke vlekken op de buik.

Karakter/bijzonderheden
De Siamees prins der katten (F. Méry), is wellicht de meest extraverte van alle gedomesticeerde katten. Hij bezit een vulkanisch, onvoorspelbaar temperament. Hij heeft een sterk karakter en kan in alles flink overdrijven. Noch rustig noch kalm, hij is ideaal gezelschap wanneer men een nadrukkelijk aanwezige kat op prijs stelt. Overgevoelig, emotioneel, hij houdt van gezelschap. Hij verafschuwt eenzaamheid en onverschilligheid. Het deprimeert hem wanneer men hem negeert. In de meeste gevallen zal hij dit zijn baas met zijn krachtige en schorre stem laten merken. Hij is uiterst spraakzaam. Zal zijn baas overal volgen in de hoop dat deze zich met hem bezighoudt. Exclusief, erg bezitterig, loopt over van genegenheid, soms jaloers. Sociaal, speelt graag met kinderen, maar stelt het gezelschap van soortgenoten niet steeds op prijs. Deze kat houdt van comfort en van het leven in een appartement. De puberteit van de poes begint vroeg, rond vijf maanden kan de eerste krolsheid al optreden. Krolse periodes volgen om de twee weken, zonder seksuele rustperiode in de herfst en de winter. Het ras bezit een hogere vruchtbaarheid dan gemiddeld voor de soort. De kittens die overactief en onverschrokken zijn moeten zorgvuldig opgevoed worden. De vachtverzorging beperkt zich tot een of twee borstelbeurten per week.

Hoofd
Middelgroot, driehoekig waarvan de zijden van de neus tot aan de toppen van de oren reiken. Een gelijkzijdige driehoek bij de Siamezen van het Britse type, gelijkbenig bij het Amerikaanse type. In zijaanzicht is de schedel lichtjes convex. Vlakke kaken, maar vollere wangen zijn bij volwassen katers toegestaan. Fijne snuit. Lange, rechte neus zonder stop. Geen pinch. Stevige kin die op dezelfde lijn ligt als het puntje van de neus.

Oren
Groot, breed aan de basis, ver uit elkaar staand, puntige toppen, voortzetting van de lijnen van de driehoek die de kop vormt.

Ogen
Middelgroot, amandelvormig van het oosterse type, schuin geplaatst. Kleur: zo diep blauw als maar mogelijk is.

Hals
Lang, slank, gracieus en lichtjes gebogen.

Lichaam
Lang, slank van het oosterse type (buisvormig). De schouders en de heupen zijn even breed. Fijne botten. Stevige spieren.

Poten
Lang, slank. Fijne botten en spieren. Kleine, ovale voeten.

Staart
Lang, dun, smal aan de basis, dunner naar het uiteinde.

Vacht
Kort, fijn, dicht, zijdeachtig, glanzend, vlak aanliggend. Bijna geen ondervacht.

Kleur
Kleur: de vacht wordt gekenmerkt door gekleurde extremiteiten (points): gezicht (masker), oren, ledematen en staart. De kleur van de points moet zo effen mogelijk zijn. Een duidelijk contrast tussen de points en de rest van het lichaam. Alle Siamezen zijn colourpoints. De klassieke kleuren (erkend door de C.F.A.) zijn: - Seal point: donkerbruine aftekeningen (points), de ondergrond is eierschaalwit of licht beige. - Blue point: staalblauwe points, sneeuwwitte of blauwwitte ondergrond. - Chocolate point: melkchocoladekleurige points, ivoorkleurige ondergrond. - Lilac point (frost point): licht roze-achtig grijze points, vaalwitte tot ivoorkleurige ondergrond (magnolia). De Siamees, kan ook de volgende kleuren hebben maar wordt daar dan colourpoint. Shorthair genoemd (In Nederland noemen we alle Oosterse Korthaar katten met colourpoint aftekening Siamees): - Red point: de points zijn goudrood, de ondergrond is wit met een abrikoosgele schaduw. - Cream point: de points zijn crèmekleurig, de ondergrond wit met een crèmekleurige schaduw. - Tortie point: Voorbeeld: seal tortie, blue tortie, chocolate tortie etc. Tortietekening op de points.- Tabby point: ringen op de poten en de staart, gestreept masker etc. - Particolour: zuiver witte vlekken op een deel van het masker, de poten en het lichaam. Siamezen worden wit geboren. Vanaf de vijfde dag verschijnen de points. De koudste zones van het lichaam verdonkeren. Vandaar dat een buitenlevende Siamees in de winter donkerder zal zijn dan een Siamees die binnen leeft. De definitieve kleur wordt rond 12-15 maanden bereikt. Het is ook zo dat met het vorderen van de leeftijd de dieren donkerder worden. Ghostmarkings moeten bij volwassen dieren verdwenen zijn.